Het leven van Palestijnse boeren door de ogen van een Vlaamse boerenzoon

Marcel de Prins is in maart teruggekomen van zijn reis naar Palestina. Dit was voor hem al de vijfde keer dat hij het land heeft bezocht. Aan Plant een Olijfboom vertelt Marcel over zijn ervaringen met het land en zijn ontmoetingen met Palestijnse boeren.

De eerste twee reizen van Marcel naar Palestina vonden plaats in 2006 en 2008. De reis in 2006 werd georganiseerd door Broederlijk Delen en Pax Christi Vlaanderen. In 2008 ging hij mee met de Kristelijke Werknemersbeweging en in 2015 met de viering van 70 jaar Pax Christi in Bethlehem. Dit waren interessante en leerzame reizen, maar Marcel vertelt dat hij graag meer uit zijn bezoek aan Palestina wilde halen. ‘Ik wilde graag persoonlijke contacten leggen en op een meer concrete manier de solidariteit beleven,’ aldus Marcel. In 2012 nam hij daarom deel aan de Plukreis van Plant een Olijfboom, toen nog bekend als de Olijfbomencampagne. Dit noemt Marcel een van de sterkste ervaringen van alle keren dat hij een bezoek heeft gebracht aan Palestina.

Ik wilde graag persoonlijke contacten leggen en op een meer concrete manier de solidariteit beleven.
— Marcel de Prins

Olijven plukken met Plant een Olijfboom

Marcel koos ervoor om tijdens de Plukreis niet in een hotel te verblijven, maar bij een Palestijnse familie. ‘Mijn ouders waren boeren, dus als boerenzoon begrijp ik de verbondenheid die de Palestijnse boeren met hun land voelen,’ beschrijft Marcel. De olijfboom is niet alleen een symbool van vrede, maar het is een belangrijke bron van inkomsten voor de Palestijnen. Het was een bijzondere ervaring om de boeren te helpen tijdens het plukseizoen. Een ander belangrijk element van zijn reis was de combinatie van het werken op het land, de stadsbezoeken en informatieve momenten. Marcel heeft Bethlehem, Jeruzalem, Jericho en Hebron bezocht en kreeg veel informatie mee over de politieke situatie en achtergronden van het conflict.

Nederzetting op de heuvel

Het contact met de Palestijnse boerenfamilie was hartelijk, maar het zorgde bij Marcel ook voor een confrontatie met de harde realiteit. ‘Ik was tijdens de eerste reizen getroffen door de muur en de checkpoints. Een waanzinnige manier om te zorgen voor veiligheid,’ vertelt Marcel. Tijdens de olijfplukreis voelde hij sterk aan wat de bezetting en de uitbreidingen van de nederzettingen betekenen voor de Palestijnse boeren. Het werd hem pijnlijk zichtbaar hoe moeilijk de Palestijnse gezinnen toegang krijgen tot hun land en hoe hun land door de Israëlische autoriteiten wordt afgenomen. Bovendien hebben ze te lijden onder aanvallen van de Israëlische kolonisten. Zo hoorde Marcel van andere deelnemers dat bij vele Palestijnse gezinnen regelmatig het water plotseling afgesloten wordt.

 
 

Een olijfboom planten

Nadat Marcel in 2012 terugkwam van zijn plukreis kreeg hij door de jaren heen steeds meer het gevoel om terug te willen gaan. Hij wilde namelijk ook graag olijfbomen planten. In maart 2018 ging hij daarom aan de slag op een werkkamp in de Tent of Nations, op de ecologische boerderij en het vredesproject van het christelijke gezin Nassar. ‘Met nu het beleid van president Trump en het beleid van de huidige Israëlische regering, werd ik geraakt door het feit dat de Palestijnen de moed houden en zich geweldloos verzetten,’ vertelt Marcel. Hij voelde opnieuw hoe erg Palestijnse boeren hebben te leiden onder de nederzettingen.

Met nu het beleid van president Trump en het beleid van de huidige Israëlische regering, werd ik geraakt door het feit dat de Palestijnen de moed houden en zich geweldloos verzetten,
— Marcel de Prins

In de Tent of Nations heeft hij vooral geweid tussen de wijnstokken om de planten maximaal te laten genieten van het weinige water. Uiteindelijk heeft Marcel toch één olijfboom kunnen planten. Ook deze reis was een boeiende ervaring: de kennismaking met het land, interessante ontmoetingen met andere Palestijnse boeren en het bezoek aan verschillende organisaties. Met name de ontmoeting met de familie van Ahed Tamimi in Nabi Saleh maakte veel indruk op Marcel. Ahed is een 17-jarig Palestijns meisje die een gevangenisstraf heeft gekregen omdat ze een Israëlische soldaat sloeg. Via Plant een Olijfboom is het dit jaar mogelijk een olijfboom in Nabi Saleh aan te planten om zo Ahed Tamimi en haar dorp te steunen. Al meer dan 300 mensen hebben ervoor gekozen om dat dit jaar te doen.

 
 

‘Vertel ons verhaal!’

Als een vorm van solidariteit, merkte Marcel hoe belangrijk het is voor de Palestijnen om hun verhaal te delen met de rest van de wereld. Op die manier kan namelijk bewustwording worden gebracht. In 2012 en 2018 heeft Marcel daarom in zijn plaatselijke gemeenschap verteld over zijn ervaringen in Palestina. Van de aanwezigen kreeg hij al snel de vraag wat ze kunnen doen. Marcel vertelde hen dat ze een olijfboom konden sponsoren. Er werd geld ingezameld en hiermee konden dertien olijfbomen worden aangeplant.

Marcel liet het hier niet bij. Hij voelde ook de stimulans om iets op politiek vlak te ondernemen. Met verschillende organisaties en werkgroepen schreef hij brieven naar de Belgische Minister van Buitenlandse Zaken en naar het Europees Parlement. Helaas kregen ze hier weinig reacties op.

Houd de hoop levend

‘Ik ben er nu vijf keer geweest, maar met mijn 70 jaar neem ik nu even rust wat betreft het reizen,’ vertelt Marcel. Dit betekent echter niet dat hij stil blijft zitten. Marcel wil zich blijven verdiepen in het conflict. Intussen is er een nieuwe groep opgestart, Soemoed Vlaanderen, waarmee ze op zoek gaan naar de ‘gepaste formule’ om zich vanuit België in te zetten voor de Palestijnen. Voor Marcel is het belangrijk om ermee bezig te zijn. Zoals hem tijdens een van zijn reizen werd verteld door een Palestijnse boer: ‘Wij hebben niet de luxe om moedeloos te zijn of om niet verder te gaan, we moeten hoop houden!’ Daarom is het belangrijkste voor Marcel om de Palestijnen te blijven ondersteunen, en solidariteit te betuigen.