De sadisten die een tientallen jaren oude Palestijnse olijfgaard vernietigden, hoeven zich geen zorgen te maken

Kapot-gezaagde olijfboom in Al-Mughayyir. Foto: Alex Levac

Kapot-gezaagde olijfboom in Al-Mughayyir. Foto: Alex Levac

Van de hand van Gideon Levy verscheen in de krant Haaretz op 24 januari een stuk met de titel “De sadisten die een tientallen jaren oude Palestijnse olijfgaard vernietigden, hoeven zich geen zorgen te maken”. Onderaan een link naar het hele artikel in het Engels. Wij schreven een samenvatting in het Nederlands.

Vandalen hebben op 18 januari j.l. een boomgaard met 35-jarige olijfbomen in het dorp Al-Mughayyir omgehakt. De sporen leidden naar een nabijgelegen buitenpost waar kolonisten zich illegaal vestigden.

35 jaar oude olijfbomen van Abed Na'asan

Het verhaal zelf laat je bloed koken, maar alleen de aanblik van de geschonden boomgaard brengt de schaal van de gruweldaad naar boven. Het pathologische sadisme van de daders. De pijn van de boer bij het zien van de vernielde 35 jaar oude olijfbomen door de Joodse, Israëlische, kolonisten, gelovigen, vernietigers - slechts drie dagen voor Toe Biesjwat, de feestdag van de bomen gevierd door dezelfde mensen die zijn boomgaard vernietigden. Dit is hoe ze hun liefde voor het land uiten, zoveel houden de indringers van de aarde en de natuur. En op een rotsblok aan het uiteinde van de boomgaard lieten ze hun visitekaartje achter, besmeurd op een rots: een Davidster in rood, en ernaast, het woord “Wraak". Wraak voor wat?

Het was de meest indrukwekkende rij bomen in de boomgaard. Toen hij, te midden van de boomstronken in de boomgaard stond, zei de radeloze eigenaar Na'asan dat voor hem de daad neerkwam op moord. Zijn woorden klopten volkomen.

Abed al Hai Na'asan, met een omgehakte olijfboom. Foto: Alex Levac

Abed al Hai Na'asan, met een omgehakte olijfboom. Foto: Alex Levac

De 25 gekapte bomen liggen als lijken na een bloedbad op de vruchtbare bruine, omgeploegde aarde. Vijfentwintig dikke stammen zijn kaal en onthoofd, hun wortels nog steeds diep in de aarde, hun toppen verdwenen, het werk van een kwaadwillende hand. Nu slechts dood hout na jarenlang liefdevol onderhouden, gecultiveerd en geïrrigeerd te zijn geweest. Toen we daar net aankwamen, had zijn vrouw gebeld en hem gesmeekt om de boomgaard niet te bezoeken, uit angst dat hij de aanblik niet zou kunnen verdragen. Na'asan heeft kanker.

Ongeveer twintig leden van de familie van Na'asan kunnen voorzien in hun levensonderhoud dankzij deze boomgaard, dat vóór de aanval in totaal tachtig bomen van verschillende leeftijden had, allemaal zorgvuldig gecultiveerd. Nu hij hier staat, zegt hij dat hij degenen die geveld zijn moet opruimen en de stronken tegen de kou moet inpakken. Dat is de enige manier waarop ze misschien nieuwe takken zullen krijgen, die hij zal moeten verzorgen. Het duurt nog eens 35 jaar voordat de boomgaard weer in zijn oude staat is. Na'asan is 62. Deze groeve groeide samen met zijn kinderen, zegt hij. Hij weet dat er weinig kans is dat hij er zal zijn om het te zien herstellen.

Al-Mughayyir

De weg naar Al-Mughayyir, ten zuiden van Jenin, loopt door de welvarende stad Turmus Ayya, van wie veel inwoners het grootste deel van het jaar in de Verenigde Staten wonen en alleen in de zomer hun prachtige huizen bezoeken. Het dorp, met een bevolking van 3.500, is gescheiden van de stad door grasland waar nu schapen grazen. Alles is prachtig groen.

De dorpelingen van Al-Mughayyir hebben door de jaren heen veel doorstaan en laten gaan. Iedereen in het dorp weet dat de Palestijnse Autoriteit niets kan doen. Dus, ongeveer twee maanden geleden, lanceerden de bewoners een ‘populair protest’, geweldloos verzet in de vorm van demonstraties, net zoals burgers van andere dorpen hebben gedaan - van Kafr Qaddum, Nabi Saleh, Bil'in, Na'alin en anderen. Elke vrijdag verzamelen ze zich op hun land. Daar worden ze geconfronteerd met een groot aantal leger- en grenspolitie-troepen. Die beschieten de demonstranten o.a. met grote hoeveelheden traangas en live kogels van 0.22-kaliber. Dan komen de nachtelijke arrestaties. Afgelopen zondag arresteerden de troepen nog zeven dorpsbewoners die deelnamen aan de demonstraties; 35 locals zitten momenteel in detentie. In totaal werden bijna 100 dorpelingen gearresteerd in de afgelopen twee maanden. Dit is de methode die Israël gebruikt om elk populair protest in de gebieden de kop in te drukken.

Hoe moeten we onszelf en ons land beschermen? Het is een natuurlijke reactie: men kiest ofwel geweld of populair protest. Wij kozen het pad van (geweldloos verzet in de vorm van) protest.
— Dorpelingen Al-Mughayyir

Volgens de dorpsbewoners is hun enige eis het verwijderen van de buitenpost (beginnende nederzetting) van Mevo Shiloh, die zonder vergunning is gevestigd op een half verlaten basis van de Israëlische strijdkrachten. De buitenpost is gelegen op een heuvel en kijkt uit over de velden van Al-Mughayyir. De kolonisten verbranden de velden, laten hun schapen zonder toestemming op hun land grazen, verdrijven de kudden van de dorpelingen en plegen verschillende “prijskaartjes"-operaties (price tag) - haatmisdaden - tegen de Palestijnen.

De mensen van Al-Mughayyir zeggen dat hun problemen nooit met het leger zijn geweest, alleen met de kolonisten. Hier gaat de strijd over het land en wie het controleert. Het is een oeroude, wanhopige strijd waarin recht, eigendomsrechten en eigendomspapieren geen rol spelen. Wat telt is het geweld dat kan worden gepleegd, onder toeziend oog van de bezettingsautoriteiten.