Erover blijven praten en schrijven

winkel.jpg

Boekpresentatie met Anna Krijger in Culemborg.

We moeten erover blijven praten en schrijven. Dat was heel kort de boodschap van Anna Krijger, journalist en schrijver van het boek ‘Hipsters, baarden, martelaren. Ontmoetingen in Israël en Palestina’. In dit boek portretteert ze heel verschillende Israëli’s en Palestijnen die vertellen over hun ervaringen en opvattingen. De portretten worden afgewisseld met achtergrondinformatie, historie en persoonlijke ervaringen. Vrijdagavond 20 april was Anna Krijger, op uitnodiging van de Culemborgse werkgroep Plant een Olijfboom, te gast in boekhandel Tomey op de Markt van Culemborg.

Taal als mijnenveld

Tijdens het interview vertelde Anna dat ze van 2014 tot 2017 in Israël en Palestina heeft gewoond en gewerkt. Helaas werd eind 2017 haar perskaart niet meer verlengd anders was ze graag deze dagen naar Gaza gegaan om verslag te doen van de gebeurtenissen daar. Haar artikelen bevatten echter passages die de Israëlische veiligheidsdienst niet welgevallig waren. ‘De taal is een mijnenveld’, aldus Anna, dat geldt voor alle informatie over het conflict tussen Israël en de Palestijnen en dus ook voor elk artikel dat erover wordt geschreven. Desondanks moet er aandacht blijven voor de ongelijke verhouding tussen de twee partijen en de grote gevolgen die het voortduren van dit conflict heeft voor het dagelijkse leven van de mensen daar.

Zware lot van vrouwen

Ook vertelde Anna over de verschillende vrouwen die ze heeft ontmoet en het privilege om als journalist en buitenlander, zonder het met iedereen eens te zijn, zich oprecht in hun verhaal te kunnen verdiepen. Ze haalt de Palestijnse feminist Nadia Harhasj aan die schrijft over het zware lot van Palestijnse vrouwen die lijden onder de Israëlische bezetting en het Palestijnse patriarchaat, twee factoren die elkaar versterken.

Verschillende interpretaties

Verder blijkt uit de portretten van Shir en Eytan, twee Israëlische jongemannen, beiden activist, dat verschillende interpretaties van de Joodse geschiedenis tot een heel andere instelling leiden. Shir vindt dat de Holocaust iedereen had kunnen overkomen en dat alle onrecht en schending van mensenrechten moet worden bestreden. Hij komt daarom op voor de Palestijnen. Eytan vindt juist dat de Holocaust een exclusief Joods leed is en dat de Israëli's daarom nu boven de wet staan en alles mogen doen om zichzelf te beschermen.

Rol van de media

De stoelen in de boekhandel zijn mooi gevuld en na afloop van het interview kunnen de aanwezigen vragen stellen. Er wordt gevraagd naar de rol van de media en hoe je als geïnteresseerde burger meer informatie kunt krijgen dan de Nederlandse media je meestal te bieden hebben. Derk Walters, de partner van Anna en journalist bij NRC, noemt twee alternatieve bronnen Al-monitor en 972 magazine.

auteur.JPG

Na het gesprek en de vragen signeert Anna haar boek en beantwoordt ze persoonlijke vragen. De werkgroep kijkt terug op een interessante avond met veel ruimte voor uitwisseling van informatie en ervaringen.

Deze boekpresentatie kan ook op andere plaatsen worden gehouden. In overleg in aanwezigheid van de schrijfster en/of de interviewster Marianne Dagevos.

Het leven in Palestina - Abed Rachman en Wafa

Veel Palestijnen willen hun verhaal delen met mensen in de rest van de wereld. Het is alleen voor velen geen optie om naar ons toe te komen. Daarom heeft Plant een Olijfboom verhalen verzameld die je alleen maar hoeft te lezen. En door de verhalen verder te delen help je meer aandacht te vragen voor het voortdurende onrecht. In deze blog het verhaal van Abed Rachman en Wafa uit Far'ata.

Ramadan wensen uit Palestina

Wanneer je in Palestina bent, krijg je vaak het verzoek "deel ons verhaal met de mensen in jouw land". Plant een Olijfboom denkt dat Palestijnen het beste zelf hun verhaal met jullie kunnen delen. Daarom vroegen wij aan een aantal Palestijnse boeren en de coördinator van de Olijfbomencampagne in Palestina om een videoboodschap voor de ramadan voor jullie te maken.

 

Je bent er geweest

Vrijdag 3 juni ben ik er geweest. In Culemborg wel te verstaan en tegelijkertijd ook weer een beetje in Palestina. De beelden van de korte film "Stolen Children, Stolen Lives" kwamen hard bij me binnen. De gedichten uit het boekje "Je bent er geweest" van Arie de Bruin (auteur) en Len Munnik (illustrator) werden door de schrijver zo pakkend voorgedragen, dat zij mij grepen en mijn herinneringen levendig terug sleurden naar Palestina. Ik zag de gezichten van de kinderen die ik daar ken voorbij flitsen, hun worstelingen, hun angsten.

 

Een bijzondere ontmoeting

Een bijzondere ontmoeting

De coördinator van de Olijfbomencampagne, Kristel, ontmoet in deze blog toevallig twee Nederlandse jongens die op zoek zijn naar de Geboortekerk. De jongens blijken de zonen van een Nederlandse koloniste uit Beit Ein settlement te zijn. Kristel springt bij ze in de auto en laat ze niet alleen de Geboortekerk zien, maar ook vluchtelingenkamp Aida, het waterprobleem, en de realiteit van het leven als Palestijn in de Westelijke Jordaanoever. Dit verhaal werd geschreven in 2012, maar is nog steeds relevant.